şiirler halkların anadilidir..

Şairim
şimşek şekillerini şiirlerimin
             caddelerde ıslık çalarak
                                               kazırım
                                                       duvarlara..
100 metreden
       çiftleşen iki sineği seçebilen iki gözüm,
                                            elbette gördü
                                            iki ayaklıların
                                                  ikiye ayrıldığını..
Sen
benim
     hangisinden olduğumu anlamak istiyorsan
                                                    cebime sok
                                                            kafanı:
orda
      aydınlığı okuyan kara ekmek
                                    sana doğruyu söyler..
Şairim
şiirden anlarım,
en sevdiğim gazel
                 Anti Düringidir Engelsin..

Şairim
bir yıl yağan yağmur kadar şiir yazdım..
Fakat asıl
              şaheserime
                            başlamak için
Hafızı Kapital olmayı bekliyorum.

Futbolda eski kurdum.
Fenerbahçenin forvetleri
mahallede kaydırak oynıyan birer piç kurusuyken
                                     ben
                en ağır hafbekleri yere vururdum.
Fulbolda eski kurdum.
Santırdan alınca pası
                         çakarım
Hooooooooooooooooooooooooop!
5 numro top
     açık ağzından girer golkipin karnına.
Bana mahsustur bu vuruş
futbol potinlerim
    kurşunkalemimden öğrendi bu zanaatı!
O kurşunkalemim ki
9 deliğinizden vücudunuza her tıktığı mısra
                                           işkembenizde taş.
Şairiz be,
şairiz dedik ya be arkadaş....
 

                                                                                1923

Rostiam, Yeraltından Şiirler'de. .
http://yeraltindansiirler.blogspot.com/

Yaşasın özgür ve bağımsız Filistin!

öğle sıcaklığında düşlüyordum seni
yalnız kendi sarnıcına konan kelebek gibi

patiska ve pusulalar gösterdiğinde ekmeğimizi
kartal kanatlı kuşların bilimsel yüzgeçlerinde

bak nasılda hüzünleniyor bizim için şu anka
kekik kokuları, cigara dumanları arasında dünya
kendini dinleyen umursamaz bir yorgun

ve yüzünün bulutlu olduğu o an
duvar kokuyor yeryüzü

ki, değse gözlerine gözüm
bir uçurum olur yüzüm
bağışlayabilir mi gözlerin

/ kirpiklerin yağmur

http://yeraltindansiirler.blogspot.com/

Görsel: James Wu

I.
onca acıya düşmüş ellerin
onca soğuğa

kırlangıç duruşlu kaşların
zeytin yeşili ‘alev’i gözlerin
cam gibi duran beynin

benim sevgili karım

nazım hikmet imgeli şiirlerin hayranı
ayna kaşlı, güleç yüzlü karım

che posterli barikatları andıran bekârsı evimin konuğu
bak yeşillenmektedir gökyüzü ve eskidir diyor
artık cephe gerisinde ki düşman bütün imgelere
fırtınalı gürlüyor bize, sana, bizim çocuklara –sıradakilere–

gözlerin derindedir biliyorum
hüzünlüdür – düşüncelidir soğuk bir gecede
alın terini arayan yalnızlığın çalıyor şimdi kapıları birer birer

hava – toprak – su – ateş düzeyli karım
angaryalar uzatırken ömrünü kuşların
angarya günleri bitti

büyük bir umutsuzluğu çizerken
kanadı yok artık umutsuzluğun

yüreği yok

öldürüldüklerini söylemezler
yıkılan binalardan söz etmezler

portatif ve uyumludur haber spikerleri
………aynı ritimlerle
……………...aynı ses tonlarıyla
……………………...aynı bakışlarla söylerler yalanlarını

………………………aynı puntolardan çıkar gazeteleri
………………………aynı puntolardan söverler


II.
bütün odalarımız hava kokulu
bütün duvarlarımız umutlu
perdelerimiz rüzgârlı

o gazete ilanları
o ışıklı reklâmları
pis kokulu parfümlü caddeleri

küf yığını inançlarıyla geliyorlar

bizim bütün odalarımız hava kokulu
bütün duvarlarımız umutlu
perdelerimiz rüzgârlı

saat dört suları
avizelerinden akıyor korkunç değerli paraları

başını kaldır
demir kapılar da yanar

incinmiş çiçeğini kaldır yerden
bütün çiçekleri saklar gibi sakla geceyi

III.
yüzünde kederleri bitmiş kentlerin
baharı taşıyor ellerin

denizköpüklü - dağ omuzlu ışıklı karım
ve ince bir bardaktan içer gibi suyunu
su yürekli yağmur karım

ellerini kaldır zafere
zaferi şavkıyor elleri bizimkilerin

http://yeraltindansiirler.blogspot.com/

Dünyanın önde gelen blog sitelerinden ve ülkemizde de pek çok kullanıcı tarafından kullanılan Blogspot'a, T.C. Diyarbakır 1. Sulh Ceza Mahkemesi 20.10.2008 tarih ve 2008/2761 sayılı kararı gereği erişim engellenmiştir. (www.blogspot.com ve www.blogger.com)

Artık Blogspot üzerindeki bloglarımızda ne yazı eklemek ne de yazılmış yazıları okumak mümkün değildir.

Pek çok insanın sansürsüzce düşüncelerini ifade ettiği bu paylaşım sitesini kapatarak haberleşme, düşünce ve ifade özgürlüğümüz engellenmiştir.

İnternetin özgürce her türlü düşüncenin rahatça ifade edilebildiği bir yer olması, sansürcü zihniyeti rahatsız etmekte; gerçekleri örtmelerini, düşünceleri baskı altına almalarını imkânsızlaştırdıkça, bunu sağlayan siteleri mahkeme kararıyla kapatma yoluna gitmekteler.

Bunun daha önceki kurbanları Wordpress, Youtube gibi sitelerden sonra, şimdi de sıra Blogspot'a geldi.

www.blogger.com adresinden aldığınız Google hesabıyla düşüncelerinizi dilediğinizce ifade ettiğiniz bir sayfaya sahip olduğunuz sitenin kapatılması içinse herhangi bir gerekçe belirtilmedi.

Blogspot yazarları ve okuyucuları olarak bu durumu protesto ediyor, bu sansürün İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 12 ve 19. maddelerine aykırı bulduğumuzu ilan ediyoruz.

blogspotyazarlari@gmail.com'un kamuoyuna duyurusu!

Rostiam’la birlikte destekçi olan ve imza atanlar

Halkın Günlüğü / Yeraltından Şiirler

 Geniş bilgi için: http://blogspotacilsin.wordpress.com/

İmza kampanyası için TIKLAYIN!

sokaklardan geliyorsun hızlı adımlarla

taş, sapan, sopa... çocuk...
kelimeler kesiyor önünü
iki aç gözlü düşman bakmakta sana

biri haksız yere savaş… biri amerika…

katlederken ana yurdunu
oyuncağını alıp koşuyorsun
yer çekimi okşuyor oyuncağını

eski bir cumhuriyetten kalma eski bir cesaretle
yıldız işlemeli bir bayrağa iliştirirken sen hikâyelerini

hayal gücün ve sevecen düşüncelerinle
öcünü almaya koşuyorsun faşist çoğunluğun

“Ben isterim ki,/ eğilsin dallar bereketten.
İnsanoğlu başını eğmesin / utançtan ya da güçsüzlükte.”

(Resul Rıza)

sönmüş bir ülkenin sokakları üzerinde yürüyorum

geçmişine bakar gibi yürüyor

ganimeti kendinden yoksun sokak parkeleri

rahminden öperek uzaklaştığım sevgili

kırılgan bir şehir bıraktılar bize

gönlü – yüzü hüzünlü

çelişkileri serçelerin kırık

sen olmasan yürümek

sen olmasan korkmak

sen olmasan düş ne sevgili

sen olmasan

kutsanır mıydı şu serçe gözlerimde

bütün kırılganlıklarını bırakan

sarnıç dibinde ki şu çocuk gibi

unut bir güz akşamında esir edilmişliğini

sokağa yansı ey sevgili

ruhuma çarpan gün

çanlarının çalışı, uğultulu bir gökyüzü akşamındayım

üstüne üşüştüğümüz ışık, teninin beyazlığı mahşer

sevmelerin kıyılarında dolanıyor çocuk sesleri kanlı

sesinin soğuk akşamında başın önünde yıkılır duvarların